W piątek wieczorem ruszył nocny etap rajdu. Chociaż punktowany start dla podróżników był przewidziany dopiero na sobotę rano, wraz z ekipą naszych znajomych z długiego samuraja oraz patrola wyruszyliśmy obserwować zmagania wyczynu na poligonie. Było zimno, padał śnieg, a w samochodzie parowały szyby. Teren poligonu usiany był skarpami, rowami i dołami. Nie obyło się bez przygód.

Dwa razy wyciągałem samuraja zakopanego w śniegu. Ale największym sprawdzianem auta była przygoda która mi się przytrafiła na polu zmagań wyczynu. Kierowca wklejonego w błotny rów z wodą patrola poprosił o pomoc w wyciągnięciu. Zgłosiłem się na ochotnika. Podczas manewrowania wpadłem przodem w rów na tyle głęboki i stromy, że nie byłem w stanie wyjechać z niego o własnych siłach. Dopiero 3 potężne szarpnięcia Gaza wyciągnęły mnie z pułapki. Kiedy udało mi się uwolnić, zabrałem się za szarpanie patrola. Też nie było łatwo. Uczepionym na kinetyku samochodem (nie, nie Patrolem, tylko moim ) rzucało na wszystkie strony,  ale w końcu się udało. Mój Cherokee wyszedł bez szwanku i mogliśmy kontynuować dalej jazdę

Następnego dnia z rana odebraliśmy roadbooki z opisem trasy i ruszyliśmy na objazd mazurskich bezdroży. Trasa miała ok. 150km. Minęliśmy kilka ciekawych miejsc, przy których nie zatrzymaliśmy się niestety na dłużej. Na pewno jeśli będę miał okazję wrócić w tamte rejony będę chciał zwiedzić stanowisko archeologiczne we wsi Jeziorko, Wilczy Szaniec czy  muzeum Mazury.

Pokonanie całej trasy i odnalezienie pieczątek zajęło nam sporo czasu. Dotarliśmy z powrotem do Twierdzy ok. godz. 20-stej. Po zdaniu roadbooków rozpoczęło się rozdanie nagród połączone z degustacją wyśmienitych nalewek domowej produkcji Wręczenie nagród odbyło się w obecności  przedstawiciela lokalnych władz Giżycka, oraz sponsorów: przedstawicielki Hotelu Mazury i Krzysztofa Presza z Task4x4. Główną nagrodą w kategorii „Podróżnik” były vouchery na szkolenia jazdy offroadowej w Tasku. Nam udało nam się zająć III miejsce Dostaliśmy dyplomy, książki oraz pamiątkowy dzban, który przez jednego  z kolegów z forum nazwany został „mazurskim oscypkiem”

Jest jeszcze jeden ważny aspekt tej imprezy o którym warto wspomnieć. Poznaliśmy bardzo fajnych ludzi, z którymi bardzo szybko się zaprzyjaźniliśmy. Co więcej – okazało się, że pewne osoby które poznałem są albo moimi znajomymi, albo znajomymi znajomych. To całkiem fajna sprawa, kiedy nagle się okazuje, że nie jest się tak całkiem wyobcowanym w nowym środowisku

Zaproszenie do udziału w tym wydarzeniu zostało skierowane również do członków foum www.jeep.org.pl, dzięki temu dowiedziałem się o nim. Zbiórka była z samego rana na parkingu restauracji „Szanta Cafe” w Zegrzu Południowym. Notabene właściciele tej restauracji są również zapalonymi offroaderami no i … jeżdżą Jeepem

Po zakończonej odprawie kolumna samochodów ruszyła do Serocka. Naszym celem było boisko na terenie domu dziecka. Tam w kilku rzędach stanęły wszystkie samochody. Każdy samochód został poddany dokładnym oględzinom przez dzieciaki, które mogły sobie wybrać którymi samochodami chcą jechać. Do naszego nikt nie chciał wsiadać. Dzieciaki stwierdziły, że za bardzo pognieciony Frekwencja wśród kierowców dopisała, więc nie było najmniejszego problemu aby wszystkich pomieścić w autach.

Kiedy już wszystkie samochody zostały obsadzone i załadowane, ruszyliśmy kolumną przez miasto. Naliczyliśmy ok. 26 samochodów. Przejazd wzbudzał zainteresowanie mieszkańców miasta. Nawet jakiś dziadek stał i z uśmiecham machał w naszym kierunku Zaraz za miastem opuściliśmy asfalt i pojechaliśmy bezdrożami.

Pierwszy etap wycieczki: tańce na lodzie, czyli pokazowa jazda driftem terenówkami Ja niestety pechowo wpadłem w dziurę w lodzie z której nijak bez pomocy kolegów nie dałbym rady wyjechać.

Pierwszy etap wycieczki prowadził podmokłym terenem, gdzie przejechanie nie było już taką prostą sprawą. Głównie z tego powodu, że warstwa lodu była za każdym razem coraz słabsza, więc … jak nie trudno się domyśleć, była spora szansa, że pod kimś lód się załamie. No a pod kim się oczywiście musiał załamać…? Szybka akcja z kinetykiem i z pomocą landrovera udało się wyjechać z pułapki

Dalsza trasa prowadziła przeważnie leśnymi drogami. Zdarzały się problemy nawigacyjne, ale po niedługim czasie udało się obrać właściwy kurs i dotarliśmy do miejsca docelowego wycieczki, gdzie rozpaliliśmy ognisko Udało się dojechać bez kolejnych przygód. To była nasza pierwsza impreza w której braliśmy udział. Krótko podsumowując – było fajnie. Niedługo czeka nas wyprawa na mazury p.t. „Topienie Marzanny”. Odbędzie się w okolicach Giżycka. Jak przeżyjemy to postaram się napisać parę zdań jak było

Generalnie – zrobiłem dokładnie na odwrót, wbrew wszystkiemu co napisałem w poprzedniej notce! Jak to wytłumaczyć ? Nie wiem – chyba lubię trochę ryzykować, chociaż niechętnie się do tego przyznaję. No umówmy się, kto przy zdrowych zmysłach kupuje zmotany samochód, który już swoje przeszedł w terenie?!

Najbliższe plany: jutro przejażdżka po jabłonowskich terenach a za tydzień rajd w Modlinie Fotorelacje będą w galerii jak mi się uda jakoś sprytnie wkomponować do bloga

Zatankowałem dzisiaj do pełna za ok. 160 zł Diesel Extra. Więc przysługiwałby mi rabat 10%  – czyli ok 16zł. Jak widać rabat w ogóle mi się nie opłaca. Szkoda, że Shell nie dba już o klientów, którzy są mu lojalni, tylko nastawiają się na ich dojenie.

Do tej decyzji skłoniły mnie dojazdy na godz. 9 do pracy w Warszawie.  Niestety dało się odczuć,  że skończyły się już wakacje. Jest dużo więcej samochodów, a co za tym idzie większe i częstsze korki. Druga rzecz to problem ze znalezieniem miejsca do zaparkowania samochodu w pobliżu firmy. Niestety na ul. Domaniewskiej w Warszawie już o 8-smej nie ma gdzie zaparkować. Darmowy parking w Galerii Mokotów otwierają dopiero ok. 10, więc jestem bez szans…

Tak więc co drugi tydzień będę podróżował do pracy pociągiem z Wołomina. Bilety już kupione, pozostaje tylko sprawdzić rozkład jazdy

Dotarłem też w końcu do Warszawy, do której bałem się jechać bez prawka. Wielokrotnie też wracając z nocnej zmiany w pracy myślałem jakby to było fajnie wsiąść w samochód i pojechać prosto do domu, zamiast czekać na ostatni pociąg z wileniaka lub na następny nocny autobus. Nie mogę się już doczekać aż śmignę nocą pustymi ulicami Warszawy i dotrę do domu

Zakończyłem wczoraj swoją gehennę związaną ze zdawaniem prawa jazdy Udało się zdać za 6-stym razem. Teraz jedyne co muszę zrobić, to czekać aż wyrobią mi dokument. Fajnie… kamień z serca mi spadł. Do tej pory moje życie składało się z robienia różnych rzeczy pomiędzy terminami na kolejne egzaminy, cieszę się, że zrzuciłem to z siebie

Na koniec, życzę wszystkim kierowcom: „szerokości, przyczepności”

Wszystko fajnie pięknie, ale niestety okazuje się, że na kupnie samochodu się temat nie zamyka. Pomijając paliwo trzeba go przerejestrować, ubezpieczyć, zrobić przegląd. Tak więc  z przykrością muszę stwierdzić, że w pobieżnym bilansie wydatków na ten miesiąc karnet na siłownię schodzi na plan dalszy. Miesiąc bez treningów do których się tak przyzwyczaiłem, co ja teraz będę w domu robił Ale mam już pewien pomysł na to… muszę jeszcze go przemyśleć i obgadać.